De privatiseringen en de SP.A: het legt hen geen windeieren
Danny Carleer
De ASLK (Algemene Spaar- en Lijfrentekas) heeft het 128 jaar uitgezongen zonder faillissement. Ze deed dat met minder winst dan de private banken. Via de ASLK kon je goedkoop lenen voor de gezinswoning en de rente op spaarboekjes zat altijd op een behoorlijk niveau. Het spaargeld was er bovendien veilig. Daarom hadden meer dan 6 miljoen Belgen er een spaarboekje tijdens de jaren ’70 en ’80 van de vorige eeuw. Het socialistische principe “eerst de mensen, niet de winst” was op de ASLK wél van toepassing. De SP.A heeft zich in de loop van de jaren ’90 vierkant achter de uitverkoop van de OKI (Openbare KredietInstellingen) geschaard. Daarbij werd de klanten, het personeel en de maatschappij in haar geheel onrecht aangedaan. De ASLK verdween uit het straatbeeld en ook veel vooraanstaande SP.A-ers pikken nu een graantje mee als privébankiers. Hierna hiervan enkele voorbeelden. De betrokkenen zijn of waren onder andere aan de slag bij Optima, Dexia en Goldman Sachs. Deze banken kregen ook deze week geen goede pers.
Luc Van den Bossche en Optima
Toen ik bijgaande foto van Peter Van Loffelt onder ogen kreeg, moest ik denken aan Gentenaar en gewezen SP.A-minister Luc Van den Bossche die toen net van Brussels Airport naar Optima was overgevlogen. Het komt wel vaker voor dat SP.A-mensen een leidende functie krijgen bij privé banken en daar dik voor betaald worden. Bij Brussels Airport mocht VDB trouwens ook niet klagen.
Over de privatiseringen van de openbare kredietsector in de loop van de jaren ’90 is zijn partij verdeeld. Zijn Gentse burgemeester Daniël Termont keurt de privatiseringen af; anderen – die er nauwer bij betrokken waren zoals Freddy Willockx – staan er nog altijd achter. Aan de basis leeft de herinnering nog vooral aan de ASLK (ingelijfd door Fortis) en het Gemeentekrediet (verkocht aan Dexia), die het meer dan 100 jaar zonder overheidshulp konden rooien. Ook de Great Depression in de jaren ’30 kreeg de OKI niet klein.
Toch moesten die weg. Allerlei drogredenen werden daarbij uit de kast gehaald: de Maastricht-normen, het redden van de sociale zekerheid, het afbetalen van de overheidsschuld, … . Ondertussen weten we wel beter. Amper 10 jaar na de privatiseringen gingen Fortis en Dexia over kop en zonder belastinggeld was het spaargeld ook mee de dieperik ingegaan.
Ongetwijfeld is deze evolutie ook onderwerp van gesprek geweest bij de logebroeders. Van Luc Van den Bossche is het geen geheim dat die lid is van de Gentse loge Labyrint, die deel uitmaakt van de Grootloge van België. Op de Wiki staat zelfs dat hij een logebroeder kon opvolgen bij BIAC. Aan vergelijkende examens hoeft Luc niet deel te nemen. Nu zit hij dus bij het niet onbesproken Optima. Zijn dochter Freya vult tegenwoordig de ministerpostjes in.
Patrick Janssens en Dexia
Er zijn nog heel wat SP.A-collega’s van Luc VDB die banden hebben met de financiële wereld. Het verhaal van Patrick Janssens is er ook ééntje dat kan tellen. In zijn boek “Hoe durven ze?”, heeft Peter Mertens het over de avonturen van de Antwerpse burgemeester: “Voor wat hoort wat, zegt Patrick Janssens”. Daaruit het volgende:
En natuurlijk treft ook de beheerders van Dexia geen fout. Alles ging “per ongeluk”. Dat zeggen ook alle politici uit de raad van bestuur, en dat zij er niet weinig. Bij de Dexia Groep zaten de laatste decennia onder meer Elio Di Rupo, Jean-Luc Dehaene, Karel De Gucht, François-Xavier De Donnea en Didier Donfut in de raad van bestuur. En in dezelfde periode kon je in die van Dexia Bank België onder meer Patrick Janssens, Herman Van Rompuy, Patrick Lachaert, Tony Van Parys en Antoine Duquesne tegen het lijf lopen.
De Antwerpse burgemeester Janssens stoort zich aan de perceptie dat politici niks verloren hebben in die raden van bestuur. “Ik heb vijftien jaar lang bedrijven geleid, ik heb heel veel financiële instellingen geadviseerd. Ik ben geen domme achterlijke politicus die daar alleen maar zit om zijn zakken te vullen”, zegt hij.
“Maar”, zo bekent hij grootmoedig, “er zijn in dat dossier op alle niveaus fouten gemaakt. Wie zou ik zijn om te zeggen dat dat ook voor mij niet het geval is”. Welke fouten, dat zegt hij er niet bij. En Janssens wil zijn niet-verdiende loon “graag” teruggeven. Hij stelt maar één voorwaarde: hij wil eerst de belastingen en sociale bijdragen terugkrijgen die hij op die vergoedingen heeft betaald. Als dat niet gebeurt, dan houdt hij de centjes gewoon.
“Ik krijg jaarlijks een brutovergoeding van 20.000 euro. Ik krijg geen zitpenningen. Van die twintigduizend euro gaat er tienduizend naar belastingen en vijfduizend naar sociale bijdragen, want ik ben zelfstandige in bijberoep moeten worden door dat beheersmandaat”, legt Janssens uit (…) “Ik houd dus maar vijfduizend euro aan over”, rekent hij vlijtig uit.(…) “Ik wil die heel graag teruggeven, als men mij voor die voorbije jaren dan ook telkens die vijftienduizend euro betaalt. Dat gaat mij misschien nog een spaarpotje opleveren”. ( uit De Standaard.biz – 31 oktober 2011: “Patrick Janssens. Ik wil vergoeding Dexia graag teruggeven”). Je houdt het niet voor mogelijk dat iemand die zich socialist durft te noemen, zoiets vertelt.
Karel Van Miert en Goldman Sachs en … Fitch.
Over het Griekenland, dat creatief omsprong met schuld- en begrotingscijfers om de Maastricht-normen te halen, is al veel te doen geweest. Didier Reynders wist ervan – en zweeg – en de Amerikaanse banken JP Morgan en vooral Goldman Sachs staken de Griekse overheid een handje toe om de boel te belazeren. Over de weinig fraaie rol van Goldman Sachs berichtte VPRO-Tegenlicht deze week nog. Mario Draghi, de huidige voorzitter van de ECB was in die tijd vicevoorzitter van Goldman Sachs International en ook Mario Monti, de eerste minister van Italië, stond er op de loonlijst. Ook Karel Van Miert (de in 2009 overleden gewezen SP.A-voorzitter) werkte voor Goldman Sachs.
Op de website van Bloomberg kom je heel wat te weten over diens mandaten en dat waren er heel wat: executive profile – K. A. L. M. Van Miert
Opvallend daarbij is dus dat Karel van Miert als International Adviseur bij Goldman Sachs Group Inc. zat en ook verbonden was aan het ratingbureau Fitch. Volgens het financieel persagentschap Bloomberg bekleedde hij nog heel wat andere postjes. Hij was onder andere actief bij De Persgroep NV, Vigeo SAS, Agfa Corporation, DHV Holding BV., Solvay SA en Anglo American PLC. Verder was hij lid van de Supervisory Board van Philips Lighting B.V., zat hij bij de Koninklijke Philips Electronics NV, de Philips Electronics North America Corporation en Philips New Zealand Ltd. Hij is ook lid geweest van de beheerraad van Vivendi Universal en van die van Münchener Rückversicherungs-Gesellschaft AG. Hij bekleedde verder ook nog mandaten bij RWE AG, Agfa-Gevaert NV, Carrefour Belgium NV, Sibelco NV, Munich Re Group, Philips Healthcare, Solvay America Inc., Philips Electronics Singapore Pte. Ltd., SAirGroup AG, Vivendi Universal Publishing S.A., Solvay North America LLC, Wolters-Kluwer, DHV Amersfoort, Vivendi Universal en Fraport AG. Hij was lid van de Advisory Council of Guidant Europe N.V. en was bezig bij
Eli Lilly Holdings Ltd. in de Verenigde Staten, bij de Rabobank in Nederland, bij Goldman Sachs International Great Britain en bij Uni-Credito. Daarbij dus heel wat namen uit de financiële wereld.
februari 19th, 2012 at 14:27
Van Miert pushte dan ook vanuit Europa de privatiseringsgolf. ik heb hem nooit vertrouwd in die functie, en ik krijg hiermee alleen gelijk. ik werd een beetje niet goed van zijn heiligverklaring bij zijn dood. over de doden niets dan goeds? zwijg er dan over
december 31st, 2012 at 14:01
[...] De privatiseringen en de SP.A: het legt hen geen windeieren [...]