Dexiacommissie :: “Een schertsvertoning rond een doofpotoperatie”
Vijf maanden lang boog de Bijzondere Dexiacommissie van de Kamer zich over het Dexiadebacle van 2011. “We gaan de onderste steen boven halen”, aldus de voorzitster van de commissie Marie-Christine Marghem (MR) vijf maanden geleden. De commissie leverde vorig weekeinde haar rapport af met wat er fout liep bij Dexia en met aanbevelingen voor de bankensector.
Niemand lijkt wel schuldig aan de val van Dexia en de miljardenfactuur voor de belastingbetaler. De commissie is bijzonder vaag. Zelfs vermogensbeheerder Geert Noels stelt: “Het blijft vreemd dat in zo’n situatie de topmensen zo uit de wind kunnen blijven”. In een eerste ontwerp suggereerden de onafhankelijke experts om een gerechtelijke procedure te starten tegen de vroegere top van Dexia, tegen ratingbureau Moody’s en tegen de Dexia-aandeelhouders Arco en de Gemeentelijke Holding. Maar de meerderheid schrapte de aanbeveling.
Er sneuvelde op initiatief van de meerderheid (minus sp.a) nog wel meer in de laatste uren voor de stemming van het expertenrapport. De kritiek in het rapport op Yves Leterme, de veroordeling van de winstdeelnames van Arco, de verwijzing naar de betwiste waarborgen van de Belgische overheid aan de coöperanten van Arco: het stond in het rapport van de experts, niet in de definitieve besluiten.
Man en paard noemen
Danny Carleer van de website openbarebank.be is niet verbaasd: “De commissie zit vol politici die banden hebben met Dexia, met de Gemeentelijke Holding of met Arco. Allemaal betrokken partijen. Man en paard noemen was in die omstandigheden weinig waarschijnlijk.” Ook was de commissie van meet af aan met handen en voeten gebonden. “Jean-Paul Servais van de bankenwaakhond FMSA (Financial Services and Markets Authority) en Luc Coene van de Nationale Bank vertelden in de Kamer doodleuk dat ze niet al hun documenten overdragen aan het parlement. En Yves Leterme net als Europees Commissaris Neelie Kroes weigerden zelfs te getuigen voor de commissie.” Carleers besluit over de commissie: “Een lachwekkende vertoning rond een doofpotoperatie”.
De oppositie reageert verbolgen. Meyrem Almaci (Groen): “De meerderheid schrapt lustig tot de conclusies niemand pijn doen”. Peter De Decker (N-VA) heeft het over “je stuit altijd op de belangen van de meerderheid”. En Van der Maelen (sp.a) noemt het commissiewerk “ondermaats”. Die laatste twee blinken wel niet uit in consequentie. N-VA keurde het verslag goed, maar de aanbevelingen niet. Van der Maelen onthield zich bij de stemming van het verslag, maar keurde wel de aanbevelingen goed.
Aanbevelingen veranderen niets
Die aanbevelingen moeten resulteren in wetten die de banksector reguleren. Die zijn wel goed, meent Van der Maelen. “Ze gaan structureel ingrijpen. Wees er maar zeker van dat Febelfin en de rest van de banksector zich daartegen met hand en tand zullen verzetten.” Febelfin is niet onder de indruk. “Ik zie helemaal geen structurele ingrepen” zegt Michel Vermaercke van Febelfin, de koepelorganisatie van de financiële sector. “Het gaat om een lijst met halfslachtige en soms totaal nutteloze maatregels. Je kunt dat straks in een wet gieten, maar in de praktijk verandert er niets.”
De aanbevelingen zijn inderdaad weinig soeps. Enkele voorbeelden. De Nationale Bank moet de wenselijkheid nagaan van een opsplitsing tussen zaken- en commerciële banken. Daar werden sinds 1930 al bibliotheken over vol geschreven. FSMA moet beleggingsproducten controleren. Dat is al het geval. Geen bonussen meer voor banken met overheidssteun, stelt de commissie nog. Dat werd al gezegd en wat met geen bonussen meer, tout court? Enzoverder…
Overigens zijn de aanbevelingen van de bankencrisiscommissie van 2008-2009 vandaag nog altijd dode letter. Herinner u ook wat zowat alle regeringsleiders uitschreeuwden na het uitbreken van de bankencrisis in 2007: ‘weg met de bonussencultuur’, ‘speculatie aan banden leggen’, ‘geen belastinggeld meer voor het redden van privébanken’… Maar er kwam niets van een veel strengere regulering van de banken. Er kwamen de zeer bescheiden zogenaamde Basel III-regels maar de meeste regels gaan onder druk van de bankenlobby pas van start in 2019. Er kwamen de stresstests voor banken maar Dexia slaagde voor die stresstest…
Privébankieren
Wat we niet hoorden – niet bij meerderheid, niet bij oppositie, niet bij experten – is de aard van het beestje: privébankieren. In 1996 verpatste de roomsrode regering Dehaene-Di Rupo het Gemeentekrediet voor 750 miljoen euro, in 2008 moest België Dexia 6,4 miljard euro toestoppen en de teloorgang van Dexia in 2011 kost nu al zo’n slordige 11 miljard euro. En voor de staatswaarborg van 54 miljard euro betaalt de Belgische belastingbetaler nog tot 2072.
Is het nu nog niet duidelijk dat de geprivatiseerde banken miljarden winst boekten en nu de belastingbetaler als melkkoe gebruiken om hun rommel op te kuisen en hun winstzucht verder te stillen? Is het nu nog niet duidelijk dat een sector die te groot is om failliet te gaan, in publieke handen moet komen en niet in de handen van enkele op winst beluste cowboys. Dat verhaal vertelde geen enkel commissielid.
bron: Solidair
