Het brokkenparcours van Jean-Luc Dehaene (vervolg)
Dehaene en Mariani weg bij bad bank Dexia
Oud-eerste minister Jean-Luc Dehaene stapt op als voorzitter van de raad van bestuur bij Dexia Holding en ook Pierre Mariani vertrekt na de goedkeuring van de resultaten van het eerste semester van 2012.
Dehaene heeft bijna 4 jaar bij Dexia gezeten. Tijdens die periode ging het van kwaad naar erger met de noodlijdende bank. Zijn positie en die van CEO Mariani waren niet langer houdbaar door de financiële afgang. Mariani en Dehaene hebben er bij Dexia dan ook bijzonder weinig van gebakken.
Dehaene wordt vervangen door Karel De Boeck. Die zat vroeger bij de Generale Bankmaatschappij en tijdens de privatiseringen in de jaren ’90 bij de ASLK (Algemene Spaar- en Lijfrentekas). Hij was ook een tijd bezig bij de Belgische Vereniging van Banken en kwam via de ASLK bij Fortis uit. Daar liet hij zich in met fusies: eerst die van de ASLK en de Generale Bank en later zou hij de integratie van ABN Amro in Fortis gaan verzorgen. Door het Fortis-debacle in 2008 liep dat eventjes mis. Succes is dus niet gegarandeerd. Van aandeelhouders kreeg hij ooit schoenen naar het hoofd, maar misschien is dat een goed teken. Of juist niet?
Tijd voor ‘iemand die enorme risico’s neemt’ ?
De vereniging Dolor, die zegt aandeelhoudersbelangen te verdedigen, ziet De Boeck overigens wél zitten als CEO: (…). Hij is competent en neemt enorm veel risico’s. Hij is een moedig man dat hij die job wil aanvaarden. Wij weten allemaal dat de restbank Dexia vandaag een zinkend schip is. Er kan vanalles gebeuren. Misschien gaat De Boeck een vorm van palliatieve zorg toepassen, misschien kan hij een nieuwe start geven.”
De Boeck zal later de stoel van Mariani gaan bezetten terwijl de Fransman Bernard Herman Dehaene vervangt als bestuurder.
In oktober 2011 heeft onze toenmalige regering van lopende zaken bad bank Dexia voor 54,45 miljard euro aan waarborgen bezorgd. Frankrijk tekende toen slechts voor 32,85 miljard en Luxemburg voor 2,7 miljard. Die waarborg hangt sindsdien als een strop rond de nek van vooral de Belgische belastingbetaler. Dexia blijft de verliezen opstapelen en de staatswaarborgen kunnen onze overheidsschuld verder de hoogte injagen en onze kredietwaardigheid nog meer aantasten. (DC)
