“Hang ‘Em High”
Ohlala ge moet hier opletten
Danny Carleer
Hang ‘Em High is de titel van een western met Clint Eastwood uit 1968. De titel is duidelijk: het gaat over wraak. In de film wordt Cooper, het hoofdpersonage, eerst abusievelijk door een posse aan de dichtsbijzijnde boom opgeknoopt, maar hij brengt het er gelukkig levend vanaf. Daarna gaat Cooper als federal marshall zelf boeven achterna, maar per vergissing worden er door zijn toedoen drie jongens – die dat niet echt verdienden – veroordeeld tot de galg. Cooper heeft dat door en geeft zich vervolgens volledig gedegouteerd over aan drank en prostituees. Maar in die tijd kregen Hollywoodfilms nog een happy ending en met deze cliffhanger eindigt deze alinea.
De Morgen liet gisteren Nouriel Roubini aan het woord: “Misschien leren bankiers pas hun les als één van hen wordt opgehangen“, zei die daar. Roubini is professor economie aan de universiteit van New York en hoegenaamd geen lid van een paardrijdende lynchbende. Hij voorspelde de crisis en wordt daarom ‘Doctor Doom’ genoemd. Nu stelt hij blijkbaar een drastische oplossing voor; hij bedoelt het vast niet letterlijk. Wat verder heet het dat de gevangenis ook al zou volstaan: “De banken doen illegale dingen en in het slechtste geval riskeren ze een boete”, zegt Roubini. “Als er nu eens een aantal mensen in de gevangenis zouden belanden, dan zouden ze misschien hun les leren. Of wanneer er iemand op straat wordt opgehangen.” Roubini refereerde naar de LIBOR-affaire. Zie: Britse centrale bank aanstoker van grootste financieel schandaal ooit?
Ook Paul De Grauwe, professor aan de London School of Economics and Political Science had het vorige maand tijdens een debat in Wemmel over de bestraffing van misdadige bankiers: “(…) Dat is een groot verschil met de crisis in de jaren’30. Toen is er ook een bankencrisis geweest, in Amerika en ook hier zijn er toen bankiers de gevangenis in gevlogen. Dat is dus nu niet gebeurd. Ik denk dat je dat echt nodig hebt. Je moet er enkele uithalen. You have to hang them. Ik bedoel dat niet uit wraak of zo, maar gewoon functioneel. Dat je duidelijk maakt aan die mensen dat als je een fout maakt je daarvoor ook gestraft gaat worden. Dat ontbreekt volledig. Ze kunnen dus opnieuw beginnen, wetende dat als het misloopt, ze toch niet gestraft zullen worden. Dat is niet alleen hemeltergend vanuit ons rechtvaardigheidsgevoel, maar ook vanuit de goede werking van het systeem. Je moet de mensen die fouten hebben begaan voor hun verantwoordelijkheid stellen en ook straffen zodanig dat de anderen weten ‘ohlala ge moet hier opletten’.“
