Openbare Bank

Openbare Bank

Deze website wordt gesteund door de Ronde Tafel van Socialisten en door het IMAST
Privatiseren komt van het Latijnse woord ‘privare’. Privare betekent beroven…

Openbare Bank RSS Feed
 
 
 
 
FR - Version française

De nadelen van de privatisering van Belfius.

door Hanne Flachet

Vorige week werd de beslissing dan toch genomen: Belfius wordt gedeeltelijk geprivatiseerd. De Nederlandstalige pers had er weinig aandacht voor. Het debat ging er vooral over de vraag of de opbrengst van de verkoop al dan niet gebruikt kon worden om de Arco-coöperanten terug te betalen. Bovendien wordt de beslissing door de regering voorgedaan als iets technisch-budgetairs met een win-win scenario: inkomsten via verkoop en zelfs hogere dividenden. Over de nadelen wordt met geen woord gerept. Het gaat hier echter over een diepgaande politieke beslissing die ons allen aangaat en vergaande gevolgen kan hebben. Ik zet graag nog eens enkele argumenten tegen de privatisering op een rijtje.

Een eerste en in mijn ogen het belangrijkste argument is dat een privatisering van Belfius verregaande gevolgen heeft voor de kredietverlening. Belfius beschikt over een kredietenportefeuille van ongeveer 90 miljard euro. Deze kredieten worden verstrekt aan particulieren (ongeveer 1/3), aan kleine en grote bedrijven (ong. 1/3) en aan de publieke sector – voornamelijk de lokale besturen – ook ong. 1/3. Ter vergelijking: 90 miljard is circa 20 procent van het Belgisch BNP. We spreken hier dus wel degelijk over een significant bedrag. De keuze van de sectoren die gefinancierd worden, heeft een reële impact op onze economie. Zelfs met een partiële privatisering zal het nodig zijn om aandeelhouders tevreden te stellen. Bij keuzes zal winstmaximalisatie meer bepalend worden dan duurzame economische ontwikkeling en maatschappelijk welzijn.

Ten tweede zet een privatisering de dienstverlening en de arbeidsomstandigheden onder druk. Om investeerders aan te trekken moet de winst omhoog. Volgens Le Soir zijn internationale hedgefunds – die sterk speculatief zijn – geïnteresseerd. Winstmaximalisatie gebeurt door opbrengsten te verhogen en kosten te verlagen. Dat zal zich laten voelen in de dienstverlening, de kostprijs van producten en de arbeidsomstandigheden. Het percentage van de winst dat aan de aandeelhouders wordt uitgekeerd, zal moeten stijgen. Het totale dividend dat beloofd wordt – en dat de staat bij een gedeeltelijke privatisering verliest – zou tussen de 314 en 408 miljoen euro liggen. Dat is een pak meer dan de geraamde opbrengst van de nieuwe zogenaamde vermogensbelasting die in hetzelfde begrotingsakkoord werd goedgekeurd.

Ten slotte kan Belfius een belangrijke stabiliserende rol spelen in de Belgische bankensector die sterk gecontroleerd wordt door buitenlandse banken. Die zal verloren gaan bij een privatisering. Een van de belangrijkste argumenten die de regeringsmeerderheid vandaag gebruikt om een beursgang te motiveren, is dat “bankieren niet tot de kerntaken van de overheid behoort”. Dit argument werd al in verschillende artikels en recent nog in een rapport van denktank Minerva ontkracht. Landen zoals Luxemburg, Zwitserland en Duitsland beschikken allemaal over publieke banken die een belangrijke stabiliserende rol spelen. Ze kunnen in een crisissituatie de financiering van cruciale economische sectoren blijven verzekeren. Voor de huidige regering kan de overheid blijkbaar enkel zijn rol spelen wanneer er banken gered moeten worden, terwijl ze de meerwaarde van een publieke bank over het hoofd ziet.

De veelal negatieve gevolgen van een privatisering en de weinige voordelen illustreren het korte-termijn denken van de regering. De vraag die we ons moeten stellen is: wie profiteert er van een privatisering? Het is in ieder geval niet de Belgische bevolking. Het is nog niet te laat om de beslissing te keren.

Leave a Reply

Wil je graag onze nieuwsbrief ontvangen?

* = verplicht veld